NIEKTÓRE WYJĄTKI Z RECENZJI PRASOWYCH

( w języku polskim i w tłumaczeniu na polski )

" Pianista ogromnie ambitny, pełen dynamizmu nadającego jego grze ogromnego rozmachu. gra jego jest przede wszystkim plastyczna, wyrazista, przejrzysta, a interpretacja pełna pasji, zaangażowania, czyli cech, których brakuje większości naszych pianistów. No i - "lat but not least" - doskonała sprawność palców - imponująca!"

- Jan Weber, "Życie Warszawy", Polska

" Frazowanie i uderzenie Skrzypka były fenomenalne. Ma on dar właściwy nielicznym tylko artystom: wykracza poza muzykę i komunikuje się uniwersalnym językiem serca"

- Robert McClintock, "Sacramento Union", USA

" Sonata op.111 Beethovena była punktem kulminacyjnym jego recitalu zaprezentowanego w Bangkoku. Słyszałem ją w wykonaniu Pogorelica i musze powiedzieć - Skrzypek i Pogorelic są z tego samego rdzenia - ekscytujący i dysponujący przemożną siłą"

- Panya Panischrisuk, "The Nation", Tajlandia

" Współczesny świat wygląda na bardzo zatłoczony przez wirtuozów fortepianu. Ale w swojej technicznej błyskotliwości, a jeszcze bardziej w intensywności swego emocjonalnego podejścia do muzyki i siły jej wyrażania, Skrzypek jawi się być prawdziwie wyjątkowym"

- William Glackin, "The Scene", USA

" Szczytowym punktem wieczoru było niewątpliwie kreacja, jaka w Koncercie f-moll Chopina dał Paweł Skrzypek. Od początku pokazał, że jest absolutnym mistrzem swojej wspaniałej sztuki. Był wspaniały we wspaniałej, na wskroś romantycznej interpretacji, pełnej rubata i cechującej się wytrawnym, świeżym frazowaniem".

- Paula Sinclair, "Symphony Blossoms", USA

" Pianistyka Pawła Skrzypka, zwrócona nieco w przeszłość, ogniskuje to, co dziś z tej przeszłości najbardziej się sprawdza. Tak jak niegdyś Rubinstein, chciałby on swoją grę prowadzić w formie rozmowy czy wręcz biesiady" - Jan Popis, "Ruch Muzyczny", Polska " Jego występ był rzadko słyszanej jakości. Dwa chopinowskie bisy były grane tak delikatnie i z taka wrażliwością, że nikt nie drgnął obawiając się utraty jakiegoś detalu"

- Craig Morphis, "Magazine of Arts", USA

" Z braku miejsc około stu słuchaczy poproszono o siadanie gdziekolwiek, szczęśliwcy zajęli miejsca na estradzie niemal na wyciagnięcie ręki od solisty, reszta musiała patrzeć z dołu z krzeseł dostawionych przed pierwszym rzędem, lub spod odległej ściany z tyłu. W Polonezie były poruszająco mistyczne fragmenty, fruwające palce wydobyły blask świetlistego Scherza. Wyciszające Preludium i Nokturn wykonane zostały jako bisy przy stojącej owacji publiczności."

- Phyllis Rosenblum, "Spotlight", USA

" Kiedy zobaczyłem program, pierwszą myślą było: " O nie, znowu Chopin!". Ale w momencie kiedy Skrzypek "wpłynął" w wolne takty otwierające Balladę g-moll jakiekolwiek negatywne odczucia natychmiast stopniały"

- Gus Kairupan, "Indonesian Observer", Indonezja

" Paweł Skrzypek jest jednym z nielicznych polskich pianistów, o których można powiedzieć, że mają własną, wyrazista artystyczna osobowość. Gra jego jest żywa, pełna dynamicznej energii i wirtuozowskiego rozmachu wyrastającego z solidnych podstaw technicznych, a intensywna ekspresja tej gry sugestywnie udziela się słuchaczom"

- Józef Kański, "Ruch Muzyczny", Polska

" W 1955 roku byłem na podobnie świetnie rozreklamowanym recitalu chopinowskim w Symphony Hall w Bostonie, którego wykonawca był nie kto inny jak Artur Rubinstein, w swoich późnych 60-tych latach i jak zawsze - showman. Tam, jak i tutaj, publiczność w pełni doceniła zarówno kompozytora , jak i wykonawcę. Ale, o ile Rubinstein zamieścił w swym programie głównie walce, popisowe etiudy i swojskie mazurki, o tyle Skrzypek zaprezentował program złożony z najdojrzalszych, wielkich dzieł: IV Ballady, Barcarolli, Poloneza-Fantazji i - w drugiej połowie wieczoru - Sonaty h-moll. Występy obydwóch pianistów były wspaniałe, ale podczas gdy Rubinstein grał dla publiczności - Skrzypek grał dla kompozytora."

- Richard Lynde, "Coasting - An Entertainment Guide to Central Coast", USA

" Skrzypek reprezentuje rodzaj artysty, który może dać występ tak inspirujący, że nawet najbardziej zawzięci krytycy ulęgają w uznaniu dla jego kreatywności"

- Anthony Wong, "New Straits Times", Malezja

" Nie można zaprzeczyć, że Paweł Skrzypek zmusza do słuchania każdej nuty. Jego koncentracja, intensywność na wszystkich poziomach dynamicznych, bogactwo artykulacji , ornamentacja i wyczucie frazy sprawiają, że słuchanie staje się ciągłym procesem odkrywania, jakby było realizowane w zwolnionym tempie. Skrzypek świetnie rozumie też ciąg formy i kontynuację od jednej do drugiej myśli muzycznej zawsze zachowując przy tym właściwy stosunek rubata do tempa realnego z taką naturalnością i elegancją jak to tylko możliwe. Artystycznie satysfakcjonujące jest też ciągłe zachowanie przezeń proporcji między liniami melodycznymi i kontrapunktycznymi. Skrzypek nigdy nie stracił koloru, nie zgubił niuansu ani kształtu melodii. Dzieła Fryderyka Chopina były znakomicie formowane, ze świeżością wykonane wyrafinowanym dźwiękiem, z wyobraźnią, osobowością i duchem".

- Josef Sekon, "Aptos Times", USA