W kilka lat po rozpoczęciu pracy pedagogika stała się równorzędną z działalnością koncertową domeną jego życia zawodowego. Pasja zaszczepiona została przez ostatniego mistrza - Ryszarda Baksta, jednego z największych, powojennych polskich pianistów-pedagogów, łączącego tradycje najlepszej rosyjskiej szkoły pianistycznej (Konstantin Igumnow i Henryk Neuhaus) z wpływem najwybitniejszej szkoły polskiej (Zbigniew Drzewiecki). Podstawy warsztatu pedagogicznego przejęte od Ryszarda Baksta i wzbogacone doświadczeniami wyniesionymi z czteroletniej współpracy z kierowaną wówczas przez profesora Andrzeja Jasińskiego Katedrą Fortepianu Akademii Muzycznej w Katowicach (1989-1993) stanowią bazę dla dalszych poszukiwań i krystalizowania się indywidualnej metody pedagogicznej P.Skrzypka. Bazą jego działalności pedagogicznej pozostaje Zespół Państwowych Szkół Muzycznych im. Fryderyka Chopina w Warszawie, gdzie od 1993 roku kieruje II-gą Sekcją Fortepianu. 

Ważnym rozdziałem jego pracy pedagogicznej są mistrzowskie kursy interpretacji w kraju i za granicą, a od kilku lat także działania organizacyjne w tym zakresie, zwieńczone powołaniem do życia Warszawskich Warsztatów Pianistycznych, Pianistycznego Studium Konsultacyjnego oraz Gold Country Piano Institute w Nevada City w Kalifornii (USA). Obraz ten uzupełnić można pracą w komisjach konkursowych i podejmowanymi ostatnio próbami w zakresie publicystyki pedagogicznej ("Ruch Muzyczny", "Czarno na Białym"). Za osiągnięcia pedagogiczne uhonorowany został między innymi Nagrodą I-go st. Centrum Edukacji Artystycznej oraz Nagrodą I-go st. Ministra Kultury i Sztuki.

INFO