PRACA W SZKOLE MUZYCZNEJ II st.

- od września 1977 roku do czerwca 1978 roku - praca w Państwowej Szkole Muzycznej II stopnia Nr 2 im. Fryderyka Chopina w Warszawie na stanowisku nauczyciela fortepianu dodatkowego dla sekcji instrumentalnych ;

- od września 1984 roku - po powrocie ze studiów podyplomowych w Wielkiej Brytanii objęcie prowadzenia klasy fortepianu głównego w Państwowej Szkole Muzycznej II stopnia nr 2 im. Fryderyka Chopina w Warszawie - kontynuowane do chwili obecnej ;

- od września 1991 roku - równolegle z prowadzeniem klasy fortepianu głównego objęcie funkcji wicedyrektora, konsultanta do spraw artystycznych w tej szkole; funkcja pełniona do września 1993 roku ;

- od września 1993 roku - rezygnacja z funkcji wicedyrektora spowodowana nadmiarem obowiązków nie związanych bezpośrednio z pianistyką, jak również rozwijaniem własnej działalności koncertowej ;

- od września 1993 roku - objęcie stanowisko kierownika nowo utworzonej w Państwowej Szkole Muzycznej II stopnia Nr 2 im. Fryderyka Chopina "II-giej Sekcji Fortepianu"; funkcja ta pełniona do chwili obecnej (w zreorganizowanej szkole, przemianowanej na Zespół Państwowych Szkół Muzycznych im.Fryderyka Chopina w Warszawie).

PRACA AKADEMICKA

- od października 1989 roku - rozpoczęcie pełnoetatowej pracy akademickiej w Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach w Katedrze Fortepianu kierowanej przez prof. Andrzeja Jasińskiego na stanowisku asystenta prof. Czesława Stańczyka;

- prowadzenie samodzielnej klasy fortepianu na stanowisku asystenta (od pierwszego roku pracy - oficjalny przydział studentów do samodzielnego prowadzenia); nauka akademickiej pracy dydaktycznej u prof. Czesława Stańczyka ;

- 9 stycznia 1992 roku - Przewód Kwalifikacyjny I-go Stopnia w Akademii Muzycznej w Katowicach przeprowadzony pod kierunkiem prof. Czesława Stańczyka; recenzenci: prof. Teresa Monasterska, prof. Tadeusz Żmudziński; kwalifikacje przyznane przez Radę Wydziału Instrumentalnego Akademii Muzycznej w Katowicach jednogłośnie ;

- 1 października 1992 roku - mianowanie na stanowisko adiunkta Akademii Muzycznej w Katowicach, przyznane pismem Dziekana Wydziału Instrumentalnego, na wniosek Rady Wydziału ; mianowanie przyznane na okres pięciu lat, tj. od 1 października 1992 roku do 30 sierpnia 1997 roku ;

- czerwiec 1993 roku - pierwsze dwa dyplomy studentów w Akademii Muzycznej w Katowicach; obydwa z wynikami bardzo dobrymi

- maj 1993 roku - rezygnacja na własną prośbę z pracy w Akademii Katowickiej, poświadczona pismem Kierownika Katedry Fortepianu prof. Andrzeja Jasińskiego z dnia 25 maja 1993 roku, i przyjęcie propozycji współpracy z nowo zreformowaną Katedrą Fortepianu Akademii Muzycznej im. Karola Li pińskiego we Wrocławiu na zaproszenie jej ówczesnego rektora prof. Marka Dyżewskiego, po objęciu kierownictwa tej katedry przez prof. Czesława Stańczyka ;

- od października 1993 roku - objęcie klasy fortepianu w Akademii Muzycznej imienia Karola Lipińskiego we Wrocławiu na stanowisku

Lipińskiego we Wrocławiu na stanowisku adiunkta, w Katedrze Fortepianu kierowanej przez profesora Czesława Stańczyka ;

- od października 1993 roku - objęcie klasy fortepianu w Akademii Muzycznej im. Karola Li pińskiego we Wrocławiu, w Katedrze Fortepianu prof. Czesława Stańczyka, na stanowisku adiunkta ;

- 30 września 1994 roku - zakończenie działalności pedagogicznej we Wrocławskiej Akademii Muzycznej wraz z rezygnacją? prof. Czesława Stańczyka z kierownictwa Katedry Fortepianu i pracy we Wrocławiu ;

- 6 listopada 1995 roku - Przewód Kwalifikacyjny II-go Stopnia w Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu; recenzenci: prof. Waldemar Andrzejewski, prof. Czesław Stańczyk, prof. Waldemar Woj tal; kwalifikacje przyznane przez Radę Wydziału Instrumentalnego Akademii Poznańskiej jednogłośnie ;

- 25 marca 1996 roku - zatwierdzenie Kwalifikacji II-go Stopnia w dziedzinie sztuki muzycznej w dyscyplinie artystycznej instrumentalistka pismem Rady Wyższego Szkolnictwa Artystycznego (RWSA 0030/87/96).

DZIAŁALNOŚĆ METODYCZNA

- od października 1989 roku do stycznia 1990 roku - praca w charakterze konsultanta sekcji fortepianu w Okręgowym Zespole Metodyczno-Programowym Szkolnictwa Artystycznego (OZMP), udział w komisjach przyznających stopnie kwalifikacyjne nauczycielom szkół I i II stopnia ;

- od stycznia 1990 roku, po likwidacji OZMP, do września 1994 roku - stała, intensywna współpraca z Centrum Edukacji Artystycznej (CEA) w Warszawie, autorstwo wielu prac i projektów dotyczących metodyki nauczania gry na fortepianie oraz organizacji form konsultacyjnych i przesłuchań uczniów ;

- od września 1990 roku - objęcie funkcji Koordynatora Zespołu Konsultantów Sekcji Fortepianu Regionu Warszawskiego Centrum Edukacji Artystycznej, aktywna współpraca z większością szkół Regionu Warszawskiego ;

- prowadzenie seminariów i lekcji otwartych w różnych ośrodkach na terenie całego kraju. |Ścisła współpraca konsultacyjna z wieloma szkołami I-go i II-go stopnia w różnych regionach ;

- stworzenie funkcjonującego od września 1994 roku nowego modelu pracy prowadzonej przez siebie II Sekcji Fortepianu z zamysłem stworzenia wzorcowej sekcji nowoczesnego typu na terenie własnej szkoły, PSM II stopnia Nr 2 im. Fryderyka Chopina w Warszawie (przedsięwzięcie w pełni udane - do chwili obecnej w pełni zweryfikowane bezprecedensowymi osiągnięciami konkursowymi uczniów w skali ogólnopolskiej ) ;

- przeprowadzenie wielu nowatorskich eksperymentów metodycznych - prowadzenie między innymi w roku szkolnym 1994/95 regularnych, odbywających się co miesiąc, otwartych "Warsztatów Pianistycznych", będących połączeniem lekcji otwartych z dyskusyjnym forum problemowym (od września 1995 roku - w związku z małym zainteresowaniem ?środowiska - rezygnacja z kontynuacji tych działań w formie otwartej i przeniesienie ich wyłącznie na teren własnej sekcji) ;

- współudział w opracowywaniu programów i organizacji przesłuchań odbywających się pod patronatem Centrum Edukacji Artystycznej do 1993 roku ;

- w latach 1990 - 1994 współudział w opracowywaniu projektów CEA dotyczących rozwoju dydaktyki fortepianowej (między innymi autorstwo takich np.: wprowadzenie do siatki godzin szkoły II-go stopnia przedmiotu improwizacji fortepianowej dla uczniów fortepianu głównego ) ; autorstwo pierwszego projektu ?ścisłej współpracy dydaktycznej między CEA a Stowarzyszeniem Polskich Pedagogów Pianistów - polska? sekcją? EPTA ;

- inicjacja i prowadzenie wspólnych narad z udziałem władz CEA, przedstawicieli Stowarzyszenia oraz kierowników sekcji fortepianu szkół Regionu Warszawskiego ; autorstwo stosowanego do chwili obecnej projektu "makroregionalnego" podziału kraju i "terytorialnych" szczebli eliminacji w przesłuchaniach ogólnopolskich przedstawionego dyrekcji CEA po konsultacji z profesorami Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach w maju 1991 roku ;

- od września 1990 roku do 30 kwietnia 1994 roku - udział w pracach komisji oceniających wielu konkursów i przesłuchań organizowanych przez Centrum Edukacji Artystycznej, w tym komisji ogólnopolskich i "makroregionalnych", również poza Makroregionem Centralnym - na przykład w Przesłuchaniach Makroregionalnych Regionu Zachodniego we Wrocławiu ( wiosna 1994) ;

- wiosna 1993 roku - autorstwo projektu powołania w Państwowej Szkole Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie Wydziału Jazzu; udział w wielu rozmowach i negocjacjach na ten temat w Polskim Stowarzyszeniu Jazzowym oraz w Ministerstwie Kultury i Sztuki ; czynny udział w opracowaniu formuły kształcenia na Wydziale Jazzu i "siatki godzin" dla tego wydziału, a w tym autorstwo projektu wprowadzenia przedmiotu tzw. "instrumentu klasycznego" - idei realizowanej później w odniesieniu do pianistów jazzowych w ramach kierowanej przez siebie sekcji fortepianu ;

- kwiecień 1994 roku - opracowanie merytorycznego "Podsumowania i Oceny Przesłuchań Regionalnych i Ogólnopolskich w marcu i kwietniu 1994r." Jako materiału oceniająco-dydaktycznego na zamówienie Centrum Edukacji Artystycznej (Warszawa, 30 kwietnia 1994r.) ;

- od września 1994 roku - po dostarczeniu zamówionego przez CEA, skrupulatnie opracowanego "Podsumowania i Oceny" z 30 kwietnia 1994 roku - odwołanie z funkcji Koordynatora Sekcji Fortepianu, usunięcie z Ogólnopolskiej Listy Konsultantów Fortepianu i - do chwili obecnej (wiosna 1998) - brak zaproszeń ze strony CEA i Departamentu Edukacji Kulturalnej MKiS do pracy w zespołach oceniających przesłuchania uczniów klas fortepianu;

- od września 1994 roku - kontynuacja intensywnej pracy konsultacyjnej poza centralnymi strukturami Centrum Edukacji Artystycznej, pełnienie funkcji eksperta oceniającego prace sekcji fortepianu powoływanego zarówno przez wizytatorów CEA w różnych regionach w ramach ich samodzielnej działalności merytorycznej, jak i bezpośrednio na zaproszenie dyrektorów kilkudziesięciu szkół muzycznych na terenie całego kraju ;

- udział w pracach jury wielu konkursów pianistycznych, w tym również o zasięgu ogólnopolskim, organizowanych poza strukturami CEA ;

- od września 1996 roku - rozpoczęcie organizacji koncertów monograficznych, połączonych z dyskusją? ta tematy metodyczno-interpretacyjne, odbywających się na terenie całego kraju, przede wszystkim w wiodących szkołach muzycznych różnych regionów, w wykonaniu uczniów prowadzonej przez siebie sekcji. Od września 1996 roku do końca stycznia 1997 roku koncert składający się z kompletu siedmiu Toccat Bacha wykonany został w kilkunastu szkołach, w tym w takich placówkach, jak Państwowe Liceum Muzyczne we Wrocławiu, Państwowa Szkoła Muzyczna II-go stopnia im w Krakowie, czy Państwowe Liceum Muzyczne w Katowicach. Organizacja Seminariów metodycznych towarzyszącym niektórym koncertom monograficznym (jak na przykład Seminarium prof. Elżbiety Stefańskiej, poświęcone klawesynowym aspektom wykonawstwa Toccat Bacha na fortepianie, towarzyszce koncertowi w Krakowie 9 stycznia 1997 roku). W listopadzie i grudniu 1997 roku przedstawiany został podobny koncert monograficzny wykonany przez uczniów II Sekcji Fortepianu PSM II stopnia Nr 2, poświęcony tym razem mało znanej, fortepianowej twórczości Ignacego Feliksa Dobrzyńskiego - główny koncert z tej serii odbył się w Warszawie przy okazji sesji naukowej zorganizowanej przez Polska Akademię Chopinowską.

- kolejnym przedsięwzięciem tego typu jest koncertowa ilustracja sesji naukowej poświęconej tematowi Allegra sonatowego w PSM II stopnia Nr 2 im. Fryderyka Chopina w marcu 1998 roku ( Allegra Haydna, Mozarta, Clementiego i Beethovena ), Sonat Fryderyka Chopina w grudniu 1999 roku, niemieckich sonat romantycznych w marcu 2000 roku i sonat XX wieku w marcu 2001 roku.

- listopad-grudzień 1997 roku - inicjatywa, projekt i organizacja nowego, ogólnopolskiego kursu muzycznego o nazwie " Podlaskie Spotkania Muzyczne " w Radzyniu Podlaskim (20 - 31 sierpnia 1998) przeznaczonego dla pianistów, wokalistów i skrzypków, a otwartego - wzorem idei zakresu kształcenia konserwatoryjnego - dla wszystkich poziomów edukacji muzycznej (od szkoły I stopnia po absolwentów akademii ). Inicjatywa przedstawiona na spotkaniu z władzami województwa Bialskiego ( wojewoda ) i miasta Radzynia ( burmistrz) oraz przedstawicieli lokalnych instytucji kierujących życiem kulturalnym w dniu 7 listopada 1997, projekt przekazany na piśmie w dniu 8 grudnia 1997;

- od września 1999 roku - prowadzenie otwartych lekcji i kursów dla nauczycieli fortepianu w Państwowej Szkole Muzycznej II stopnia im. Władysława Żeleńskiego w Krakowie; kwiecień 1999 - wyłączenie z funkcjonującego już kursu skrzypiec i śpiewu i przekształcenie go Podlaskich Spotkań Muzycznych w kurs ?ściśle pianistyczny;

- lipiec 1999 - nawiązanie współpracy z "Pomorskimi Warsztatami Pianistycznymi - Fermata" w Kolbudach, prowadzenie zajęć kursu "Fermata" wspólnie z Andrzejem Artykiewiczem (1999) oraz wspólnie z Andrzejem Artykiewiczem i Waldemarem Wojtalem (2000); kwiecień 2001 - rezygnacja z dalszego udziału w "Pomorskich Warsztatach Pianistycznych" 

- maj 2000 - przeniesienie kursu zainicjowanego w Radzyniu Podlaskim do Warszawy i zmiana jego nazwy na "Warszawskie Warsztaty Pianistyczne" ("Warsaw Piano Workshop"); zaproszenie - obok Czesława Stańczyka - trzeciego wykładowcy do współpracy w prowadzeniu zajęć dydaktycznych kursu na poziomie szkół średnich i akademii (A.Artykiewicz);

- wrzesień 2000 r. - rozpoczęcie prac nad dalsza rozbudową? Warszawskich Warsztatów Pianistycznych o poziom szkół muzycznych I-go stopnia; wprowadzenie rozszerzenia od sierpnia 2001 roku (zaproszenie do współpracy w tym dziale Joanny Kurpiowskiej, Zofii Antes i Mariusza Tytmana);

- październik 2000r. - powołanie do życia zupełnie nowej instytucji edukacyjnej w postaci Pianistycznego Studium Konsultacyjnego, legalizującego praktykę lekcji i konsultacji prywatnych w oparciu o instrumenty działalności gospodarczej; objęcie funkcji Kierownika Studium (Studium działa w skali ogólnopolskiej i zrzesza 16 współpracowników, wybitnych nauczycieli fortepianu z różnych ośrodków);

- październik 2000r. - rozpoczęcie prac nad stworzeniem ściśle pianistycznego magazynu, który wydawany byłby kwartalnie i skierowany głównie do szkół, uczelni i szeroko pojętego ?środowiska pianistycznego; negocjacje ze sponsorami, udział w powołaniu redakcji ; prace te zaowocowały powstaniem kwartalnika "Czarno na Białym", który miał być wydawany w Gdańsku w oparciu o sponsoring zaoferowany przez gdańskiego biznesmena Dariusza Glapiaka; redaktorem naczelnym został profoser Czesław Stańczyk z Akademii Muzycznej w Katowicach ; w skład redakcji obok Pawła Skrzypka wszedł również Andrzej Artykiewicz z Akademii Muzycznej w Gdańsku; do 10 lutego 2001 zgromadzone zostały kompletne materiały do pierwszego wydania - w ostatniej fazie realizacji, na skutek nagłego wycofania się sponsora - projekt upadł. W tej sytuacji podjęta została decyzja o publikacji magazynu w Internecie: ("Czarno na Białym" ).