SZCZEGÓŁY BIOGRAFII ARTYSTYCZNEJ

Paweł Skrzypek urodził się 4 listopada 1953 roku w Warszawie. Naukę gry na fortepianie rozpoczął mając pięć lat. Początkowo pobierał lekcje prywatne; jego ostatnim nauczycielem prywatnym była Maria Pawelec, która w 1966 roku wprowadziła go do przedostatniej klasy Studium Muzycznego im. H.Wieniawskiego w Warszawie. Szkołę tę ukończył pod jej kierunkiem w 1968 roku. We wrześniu tego samego roku rozpoczął naukę w Państwowej Szkole Muzycznej II stopnia Nr 2 im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie Haliny Dzierżanowskiej. W trakcie nauki w średniej szkole dwukrotnie wystąpił jako solista z orkiestrą szkolną: na koncertach w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej oraz w Filharmonii Narodowej. W 1972 roku uzyskał dyplom z wyróżnieniem PSM II st. nr 2 im.F.Chopina i z jedną z czołowych lokat dostał się na studia do warszawskiej Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej (późniejszej Akademii Muzycznej im.Fryderyka Chopina) gdzie przez pierwsze trzy semestry studiował pod kierunkiem Rafała Nowackiego w Katedrze Fortepianu profesor Reginy Smendzianki, a od połowy drugiego roku studiów (1974) - pod kierunkiem doc.Danuty Dworakowskiej w Katedrze Fortepianu profesora Jana Ekiera.

W 1977 roku uzyskał dyplom z wyróżnieniem warszawskiej PWSM i rozpoczął prace w swojej macierzystej szkole (PSM II st. Nr 2) jako nauczyciel "fortepianu dodatkowego". W lecie 1978 roku po raz pierwszy wziął udział w Mistrzowskim Kursie Pianistycznym w Dusznikach-Zdroju, gdzie pracował pod kierunkiem prof. Ryszarda Baksta (w kursie tym brał jeszcze udział dwukrotnie: w 1989 i w 1990 roku, doskonaląc swoje umiejętności pod tym samym kierunkiem). Po roku przerwał pracę w szkole i po zdaniu egzaminu konkursowego przyjęty został na Ogólnopolskie Podyplomowe Studium Pianistyki w Akademii Muzycznej w Warszawie, które ukończył w czerwcu 1979 roku również pod kierunkiem Danuty Dworakowskiej. We wrześniu 1979 roku rozpoczął podyplomowe studia mistrzowskie (Postgraduate Professional Performance Master Course) pod kierunkiem Ryszarda Baksta - jednego z nestorów współczesnej polskiej pianistyki, spadkobiercy zarówno rosyjskiej szkoły pianistycznej Konstantego Igumnowa i Henryka Neuhausa, jak i polskiej Zbigniewa Drzewieckiego - w Royal Northern College of Music w Manchesterze w Wielkiej Brytanii. Przez następne cztery lata (od września 1979 do czerwca 1983 roku) kształcił się tam pod tym właśnie, 

znakomitym kierunkiem, biorąc udział w wielu konkursach, z których kilka uwieńczonych zostało sukcesem. Jednym z nich były Ogólnopolskie Eliminacje do Międzynarodowego Konkursu Chopinowkiego w Warszawie w lutym 1980 roku, w wyniku których znalazł się w sześcioosobowej polskiej ekipie na Międzynarodowy Konkurs im.Fryderyka Chopina. W innym, odbywającym się dwa miesiące później konkursie w Londynie zdobył pierwszą nagrodę. Sukcesy konkursowe i zdobyte w ich wyniku stypendia (między innymi angielskie stypendium Elizabeth Lees oraz amerykańskie stypendium Barbary Piaseckiej-Johnson) pozwoliły mu na rezygnację z koniecznej wcześniej pracy zarobkowej i oddanie się - od czerwca 1980 roku - wyłącznie dalszym studiom pianistycznym. Studia te ukończył w czerwcu 1983 roku, uzyskując dyplom "Professional Performance Royal Northern College of Music" z najwyższym wyróżnieniem, po czym - rezygnując z atrakcyjnych propozycji pełnoetatowej pracy nauczycielskiej na zachodzie - wrócił do Polski. 

Z okresu studiów w Royal Northern College of Music datują się jego najważniejsze osiągnięcia konkursowe: - w listopadzie 1979 roku zdobył II Nagrodę w Ogólnoangielskim Międzyuczelnianym Konkursie Pianistycznym, w którym udział wzięli najlepsi reprezentanci wszystkich uczelni królewskich; - w lutym 1980 roku zdobył miejsce w sześcioosobowej polskiej ekipie chopinowskiej; - w kwietniu 1980 roku zdobył I Nagrodę w Konkursie Chopinowskim w Londynie; - w maju 1980 roku wygrał konkurs na prestiżowe stypendium Elizabeth Lees w Manchesterze; - w listopadzie 1981 roku zdobył I Nagrodę w międzynarodowym konkursie "Dudley Pianoforte Competition" w Birmingham (ex-equo z brazylijskim pianistą Jose Feghali, późniejszym zwycięzcą konkursu Van Cliburna w Texasie); - w maju 1982 roku Brytyjskie Stowarzyszenie Muzyków przyznało mu medal "The Worshipful Company of Musicians of London" za wybitne osiągnięcia w dziedzinie pianistyki. Po powrocie do Polski jeszcze tylko raz, za namową Krajowego Biura Koncertowego, wziął udział w imprezie o charakterze konkursowym. Była nią Estrada Młodych XVII Fetiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku we wrześniu 1984 roku, w której zdobył główne wyróżnienie. W rok po powrocie z Wielkiej Brytanii, od września 1984 roku objął w swojej macierzystej szkole (Państwowej Szkole Muzycznej II-go stopnia im.Fryderyka Chopina w Warszawie) szkole prowadzenie klasy fortepianu. Ostatnim, po Ryszardzie Bakście, nauczycielem-konsultantem Pawła Skrzypka, nie tylko pomagającym mu w poczynaniach pedagogicznych, ale także służącym radą w pracy nad repertuarem pianistycznym, był Czesław Stańczyk. Będąc w latach 1989-1992 asystentem profesora Czesława Stańczyka w Akademii Muzycznej im Karola Szymanowskiego w Katowicach, Paweł Skrzypek pod jego kierunkiem ostatecznie ukształtował swój warsztat pedagogiczny. Przewód Kwalifikacyjny I-go Stopnia odbył się 9 stycznia 1992 roku w Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach. Recenzentami byli Teresa Manasterska oraz Tadeusz Żmudziński. Rada Wydziału instrumentalnego Katowickiej Akademii kwalifikacje te przyznała Pawłowi Skrzypkowi jednogłośnie. Do Przewodu Kwalifikacyjnego II-go Stopnia Paweł Skrzypek przystąpił w Akademii Muzycznej im Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu. Przewód ten odbył się 6 listopada 1995 roku, a recenzentami byli: Waldemar Andrzejewski, Czesław Stańczyk i Waldemar Wojtal. Rada Wydziału Instrumentalnego Akademii Poznańskiej przyznała Pawłowi Skrzypkowi Kwalifikacje II-go Stopnia również jednogłośnie. Decyzja ta została zatwierdzona przez Radę Wyższego Szkolnictwa Artystycznego w dniu 25 marca 1996r. Działalność pedagogiczna w polskim szkolnictwie państwowym uhonorowana została przyznaniem Pawłowi Skrzypkowi Nagrody Ministra Kultry i Sztuki I-go stopnia w 1998 roku. 

W listopadzie 1997 roku Paweł Skrzypek powołał do życia "Podlaskie Spotkania Muzyczne" (międzynarodowe warsztaty interpretacji), które w 2000 roku przeniósł do Warszawy nadając im nazwę "Warszawskich Warsztatów Pianistycznych" ("Warsaw Piano Workshop"). W listopadzie 1999 roku założył "Gold Country Piano Institute" w Nevada City w Kalifornii i został jego Dyrektorem Artystycznym. Celem Instytutu jest coroczne prowadzenie międzynarodowych kursów interpretacji pianistycznej (współpracownikiem Pawła Skrzypka jest tam prof.Kum-Sing Lee z University of Bristish Columbia w Vancouver w Kanadzie; dodatkowo jednodniowe master-classy prowadzone są przez zaproszonych, gościnnych pedagogów: w 2000 i 2001 roku klasę taka prowadziła prof. Aileen James ze Stanford University w Kalifornii, na 2002 rok rozpatrywanych jest kilka kandydatur). Od 2000 roku Paweł Skrzypek rozpoczął również działania impresaryjne, mające na celu rozwijanie polsko-amerykańskiej wymiany artystycznej. W ramach tego projektu zajmuje się organizacją koncertów polskich muzyków, zespołów i orkiestr w Stanach Zjednoczonych, jak również amerykańskich solistów, dyrygentów i zespołów w Polsce. Zainicjował też polsko-amerykańską stypendialną wymianę uczniów i studentów fortepianu. Wymiana ta odbywała się początkowo pomiędzy "Gold Country Piano Institute" w Nevada City a "Pomorskimi Warsztatami Pianistycznymi - Fermata" w Kolbudach, a od 2001 roku - pomiędzy "Gold Country Piano Institute" a "Warszawskimi Warsztatami Pianistycznymi". Równolegle z rozpoczęciem działalności pedagogicznej w 1984 roku Paweł Skrzypek rozpoczął też intensywną działalność koncertową, w czym na początku wydatnie dopomogli mu: czołowy polski krytyk muzyczny - Jan Weber oraz Krajowe Biuro Koncertowe. Wkrótce - w 1990 roku - nawiązał też współpracę z Polską Agencją Artystyczną PAGART, a po rozwiązaniu tej instytucji - z kierowaną przez Jerzego Salzmana agencją impresaryjną "Filharmonia" w Warszawie, gdzie wraz z Piotrem Palecznym i Ewa Pobłocką znalazł się na liście współpracujących pianistów. W 1990 roku, w trakcie pierwszego wyjazdu na zachód Stanów Zjednoczonych, rozpoczął współpracę z agencją West Coast Connections w Sacramento (Kalifornia), a po dwóch latach podpisał kontrakt z Patricia Alberti Performing Artists' Management (Arizona), z którą współpracuje do chwili obecnej. W październiku 2000 roku wszedł - jako jeden z trzech wspólników - do agencji promocyjno-artystycznej "Impresariat Akademos Art."; obecnie jest jednym z dwóch współwłaścicieli tej agencji (z Krzysztofem Batogiem). Obiektami jego głównej aktywności w ramach Impresariatu są polsko -amerykańska wymiana muzyków oraz działalność edukacyjna.